Co jest po śmierci? Na pewno ciąg dalszy

Co jest po śmierci? Czym jest śmierć? Śmierć to wychodzenie duszy z formy ciała. Zrzucasz ciężki kombinezon i lekko wskakujesz do świetlistego basenu, w którym nic Cię nie obciąża. Płyniesz do źródła. Śmierć niepotrzebnie jest ukrywana jak kościotrup za szafą.

Co jest po śmierci? Koniec identyfikacji duszy z formą ciała. Z pewnością nie jest to kres życia, bo energia, która chwilowo ożywiła ciało, jest wieczna.

Przez całe życie w tym wcieleniu mamy szansę uświadomić sobie, że nie jesteśmy jednością z ciałem i umysłem. Rzadko udaje nam się to zrobić. Nieczęsto też próbujemy. W momencie śmierci to się po prostu dzieje.

Ciało opuszczone przez duszę jest jak zużyty płaszcz. Nie ma w nim energii. Motoru, który poruszał nim, kierował, sprawiał, że żyło. Oddychało, jadło, chodziło, cieszyło się, męczyło, płakało, cierpiało, kochało.

Śmierć w europejskiej kulturze jest straszna. Nie mówi się o niej, myśl o niej upycha się w najodleglejszym zakamarku umysłu.

30 sposobów na olejki eteryczne stres

Zostaw stres i napięcie tym, co lubią w tym siedzieć. Zrelaksuj się przy pomocy natury w czystej, skondensowanej postaci. Olejki eteryczne mają ogromną moc. Czy wiesz, że do przygotowania zaledwie kilkunastu mililitrów olejku z lawendy potrzeba kilku kilogramów kwiatów lawendy? Wiesz, że bodźce węchowe docierają do mózgu wyjątkowo szybko, szybciej niż jakiekolwiek inne? Możesz kupić sobie tego mini e-booka, wykorzystać kilka trików na stres i wreszcie spokojnie odetchnąć. Kiedy zdecydujesz, że nie chcesz się stresować, to tak będzie.

Co jest po śmierci – piękniejszy ciąg dalszy

Nie martw się, śmierć nie jest końcem. Nie potrafię powiedzieć, co dokładnie jest po śmierci. Skąd miałabym wiedzieć. Z pewnością jednak śmierć jest momentem transformacji. A dalej jest pięknie. Dusza lub energia łączy się ze źródłem. Czystą miłością i spokojem.

Trudno jest o tym mówić, gdy do dyspozycji naszych ludzkich umysłów mamy tylko strzępy informacji, nie wspominając o religijnych czy ezoterycznych bajkach. To jakby przykładać prymitywne narzędzia słów do zjawisk, które przerastają umysły, które te słowa wytworzyły.

Po co dusza, bezkształtna forma – jedno drugiemu przeczy, ale niech będzie – przychodzi na świat? Na ten padół łez, tym straszniejszy, im większą nasz umysł ma skłonność do depresji?

Dla dusz ziemskie boisko to teren do treningu doświadczania. To miejsce do nauki i wzrastania. Tutaj dusze w ziemskich skafandrach dają i biorą.

Są dusze jasne, mądre, lekkie i czyste, pełne miłości. Obcowanie z taką duszą, obleczoną w cielesną formę, jest trudno uchwytnym doznaniem świetlistości i zachwytu. Tego, co czuje dziecko na widok tęczy. U dorosłych obserwacja pięknych rzeczy jest już mocno obciążona tobołem skojarzeń, myśli, emocji. Oprogramowaniem, które z wiekiem coraz bardziej zamula.

Po ziemi chodzą też dusze, które mają dużo lekcji do odrobienia. Co nie znaczy, że są złe i nie powinno ich być. Jeśli spotykasz człowieka trudnego, ewidentnie pozbawionego kręgosłupa moralnego, to obcowanie z nim jest okazją do nauki dla Ciebie. Tu nie ma pomyłek. Wszystko ma być tak, jak jest.

Co jest po śmierci – czy śmierć jest sprawiedliwa

Największy ból i opór budzi śmierć nieoczekiwana. Gdy zdarza się w młodym wieku. Niezwykle trudno się z tym pogodzić. – To niesprawiedliwe, tak nie powinno być – bliscy nie mogą takiej śmierci zrozumieć. Rozpacz jest ogromna.

Kiedy jednak przyjrzeć się śmierci bez odium czarnej dziury, zakopywania ciała, smolistych woalek i rajstop ubieranych na pogrzeb, to śmierć bez względu na wiek czy okoliczności pozostaje tym, czym jest. Etapem przejścia duszy do tej części świata, której my nie obejmujemy umysłem.

Śmierć jest tak mocna, że powinniśmy ją podziwiać. Przynosi ukojenie, wolność i stopienie się z bezwarunkową miłością źródła. To dowód, że nie jesteśmy jednością z ciałem i oprogramowaniem umysłu i emocji.

Można powiedzieć, że śmierć w znaczeniu końca wszystkiego nie istnieje. Istnieje tylko spokój.

Co to za blog?

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o